دیرزو با دوستی صحبت می کردم گفت فلانی خبر از یارانه داری ، گفتم آخرین بار که همدیگر را دیدیم او سواره بود و بنده پیاده .

گفت جدی می گم ؟

گفتم: منم جدی می گم ، یارانه سوار بر موج بود و بنده در حال بالا پاین رفتن در عماق طوفان بحران .

گفت نتیجه ؟

گفتم بی خیال رفیق نه آن زمان با یارانه چیزی به ما می رسید نه امروز بی یارانه چیزی از ما کم می شود قبلا در عمق ۴ متری بودم امروز در عمق ۸ متری .

آب که از سر گذشت چه یک وجب چه یک متر .

آیا آن زمان هنوز نرسیده است یا باز می شنویم شاید وقتی دیگر .

شما از گفتن و ما از شنیدن خسته نشدیم ؟

جنس و خمیره بعضی ها درست مانند الماس است سخت و غیر قابل تغییر ، روزگار بر آنها سخت می شود خم می شوند ، گاهی خورد می شوند اما در ذات آنها تغییری نمی بینیم و باز می توان ذرات خرد شده آنها را دید که هم چنان پاک مانده اند .

بعضی از افراد در دروان زندگی عوض می شوند ، حالا باید دید اصل خود را با چه چیز عوض کرده اند ، پول ، قدرت ، زر ، زور ، جاه ، مقام و ...

اما دسته دیگری هستند که نه تنها عوض می شوند بلکه عوضی هم می شوند ، و آن چنان غرق دنیا می شوند که دیگر اثری از اصل ندارند .

               چون کسی دوست ندارد صدای ما را بشنود .

                   بیایم زندگی کنیم چون ثانیه های رفته بر نمی گردند .